"ΣΗΜΑ" ΤΗΣ ΣΚΟΤΕΙΝΗΣ ΥΛΗΣ; (DARK MATTER - DARK ENETGY)

            
                                Συνηθισμένη ύλη: 4%  , Σκοτεινή ύλη και Ενέργεια: 96%

              http://www.astrosociety.org/education/publications/tnl/72/images/darkMatterPie-590.jpg


        Όταν για πρώτη φορά ο Γαλιλαίος (1564-1642) έστρεψε το (δικής του κατασκευής) τηλεσκόπιο  στον Ουρανό  ανακαλύπτοντας έτσι  4 από τους δορυφόρους του Δία, την Ιώ, την Ευρώπη, το Γανυμήδη και την Καλυστώ  , αυτό ήταν το πρώτο "σοκ" για την ανθρωπότητα που έχανε την περίοπτη θέση της στο κέντρο του Σύμπαντος και της Δημιουργίας. Σήμερα το σοκ είναι ακόμη μεγαλύτερο όταν αντιλαμβανόμαστε ότι (ενδεχομένως  και με την προϋπόθεση ότι υπάρχει η σκοτεινή ύλη και ενέργεια) όχι μόνο δεν είμαστε το κέντρο αλλά ούτε καν είμαστε φτιαγμένοι από το πιο διαδεδομένο υλικό του Σύμπαντος.

                                    http://www.aprender-mat.info/history/photos/Galileo_2.jpeg


      Όμως τι είναι η σκοτεινή ύλη;
      Σύμφωνα λοιπόν με την Βικιπαίδεια:


            " Στην επιστήμη της κοσμολογίας, η σκοτεινή ύλη αναφέρεται σε υποθετικά σωματίδια ύλης, άγνωστης σύνθεσης, τα οποία δεν εκλύουν ούτε αντανακλούν αρκετή ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία ώστε να μπορούν να γίνουν άμεσα ανιχνεύσιμα. Η ύπαρξή τους μπορεί να διαπιστωθεί από τα βαρυτικά αποτελέσματα σε ορατή ύλη, όπως τα αστέρια και οι γαλαξίες. Η υπόθεση της σκοτεινής ύλης έχει σαν στόχο να εξηγήσει διάφορες αστρονομικές παρατηρήσεις που δεν συμφωνούν με τη θεωρία μας για τη βαρύτητα, όπως ανωμαλίες στην ταχύτητα περιστροφής των αστεριών στις παρυφές των γαλαξιών. Η ταχύτητα αυτή είναι μεγαλύτερη από το αναμενόμενο, πράγμα που εξηγείται είτε με την παραδοχή ότι η θεωρία μας για τη βαρύτητα είναι λάθος (γεγονός όμως για το οποίο υπάρχουν πολλά αντίθετα επιχειρήματα) είτε με τη θεώρηση της ύπαρξης μιας μεγάλης ποσότητας μάζας που, προς το παρόν τουλάχιστον, δεν μπορούμε να δούμε. Η ύπαρξη της σκοτεινής ύλης θα έλυνε ένα πλήθος προβλημάτων συνέπειας στη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης.
Αν η σκοτεινή ύλη υπάρχει, υπερβαίνει σημαντικά σε μάζα το ορατό μέρος του σύμπαντος. Μόνο το 4% της συνολικής μάζας του σύμπαντος μπορεί να γίνει άμεσα ορατό. Περίπου το 22% υπολογίζεται ότι αποτελείται από σκοτεινή ύλη. Το υπόλοιπο 74% αποτελείται από σκοτεινή ενέργεια, ένα ακόμα πιο περίεργο στοιχείο, διάσπαρτο στο διάστημα, το οποίο πιθανότατα δεν μπορεί να λογιστεί σαν συνήθη σωματίδια. Ο καθορισμός της φύσης αυτής της χαμένης μάζας είναι ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα της σύγχρονης κοσμολογίας και της φυσικής των σωματιδίων.
Η ιστορία ξεκίνησε το 1933, όταν ο αστρονόμος Fritz Zwicky μελετούσε την κίνηση μακρινών σμηνών γαλαξιών μεγάλης μάζας, συγκεκριμένα το Σμήνος της Κόμης κι αυτό της Παρθένου. Ο Zwicky υπολόγισε τη μάζα του κάθε γαλαξία του σμήνους βασισμένος στη λαμπρότητα του, κι άθροισε όλες τις γαλαξιακές μάζες για να υπολογίσει τη συνολική μάζα του σμήνους. Στη συνέχεια βρήκε ένα δεύτερο υπολογισμό ανεξάρτητο της συνολικής μάζας, που βασίστηκε στη μέτρηση των ατομικών ταχυτήτων των γαλαξιών του σμήνους. Προς μεγάλη του έκπληξη, αυτός ο δεύτερος υπολογισμός δυναμικής μάζας ήταν 400 φορές πιο μεγάλος από τον υπολογισμό που βασιζόταν στο φως των γαλαξιών.
Αν και τα πειραματικά δεδομένα ήταν ήδη σημαντικά την εποχή του Zwicky, μόνο από τη δεκαετία του '70 οι επιστήμονες άρχισαν να μελετούν συστηματικά αυτή τη διαφορά. Εκείνη την περίοδο η ύπαρξη της σκοτεινής ύλης άρχισε να λαμβάνεται στα σοβαρά υπ' όψιν. Η ύπαρξη τέτοιας ύλης δεν θα είχε μόνο επιλύσει την έλλειψη μάζας στα σμήνη γαλαξιών, αλλά θα είχε επίσης αποτελέσματα πολύ μεγαλύτερης εμβέλειας σχετικά με την εξέλιξη και τη μοίρα του ίδιου του Σύμπαντος. "

 

      
                                                                Fritz Zwicky (1898-1974)

 

 Κανείς βεβαίως δεν ξέρει τι είναι ακριβώς η σκοτεινή ύλη – οι αστρονόμοι εντοπίζουν απλώς την βαρυτική έλξη της πάνω στην κανονική ύλη. Όμως, πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι είναι κατασκευασμένη από κάποια θεωρητικά σωματίδια, τα λεγόμενα WIMPs, που αλληλεπιδρούν μόνο ασθενώς με την κανονική ύλη. Ως (πιθανό) υποψήφιο σωματίδιο WIMP (Weakly Interacting Massive Particle) φέρεται το ελαφρύτερο από τα 4 neutralinoς (που προβλέπονται από την υπερσυμμετρία).

  https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbexhLPxO1F8t5X1Dgsm_Zc_R-q_rD1Xc08kTxRZPN8PJWIJaY8YHxok0-QLIDn4RtW7EHW3ic2T5DQiKI0ct0RCIR_Q45KfFwwTcrYY9G_PIQvQWBAI8b9tqECoD1CeQEuEWpd1jX5g/s1600/Supersymmetry.

                                                         


      Και σκοτεινή ενέργεια;
      Σύμφωνα λοιπόν και πάλι με την Βικιπαίδεια:



Στην επιστήμη της κοσμολογίας, η σκοτεινή ενέργεια είναι ένα υποθετικό είδος ενέργειας που διατρέχει όλο το διάστημα και έχει δυνατή αρνητική πίεση. Σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας, το αποτέλεσμα μιας τέτοιας αρνητικής πίεσης είναι ποιοτικά ανάλογο με μια δύναμη που δρα σε αντίθεση με τη βαρύτητα σε μεγάλη κλίμακα. Η αναφορά σε ένα τέτοιο αποτέλεσμα είναι προς το παρόν η πιο δημοφιλής μέθοδος για την επεξήγηση των παρατηρήσεων ενός επιταχυνόμενα διαστελλόμενου σύμπαντος, όπως επίσης και για τον υπολογισμό ενός μεγάλου τμήματος της ανεξήγητης μάζας του σύμπαντος.
Δύο προτεινόμενες μορφές της σκοτεινής ενέργειας είναι η κοσμολογική σταθερά (Λ), μια σταθερή πυκνότητα ενέργειας που γεμίζει ομοιόμορφα το χώρο, και η πεμπτουσία, ένα δυναμικό πεδίο ενέργειας του οποίου η πυκνότητα μπορεί να κυμαίνεται στο χώρο και το χρόνο. Ο διαχωρισμός μεταξύ των δύο εναλλακτικών απαιτεί μετρήσεις υψηλής ακριβείας για τη διαστολή του σύμπαντος ώστε να καταλάβουμε πώς η ταχύτητα της διαστολής μεταβάλλεται στο χρόνο. Ο υπολογισμός αυτής της εξίσωσης είναι μια από τις μεγαλύτερες προσπάθειες της παρατηρησιακής κοσμολογίας σήμερα.



           Έτσι λοιπόν νέα γεγονότα δικαιώνουν όσους τόσα χρόνια τώρα υποστήριζαν πως στα πειράματά τους (συγκεκριμένα στο DAMA ) όχι μόνο έχει βρεθεί η σκοτεινή ύλη, αλλά και ότι το σήμα της ποικίλλει ανάλογα με τις εποχές. Έτσι, ένα δεύτερο πείραμα, που ονομάζεται CoGeNT, αναφέρει παρόμοια ευρήματα, αν και τα δύο αποτελέσματα είναι σε σύγκρουση με τις παρατηρήσεις δύο άλλων ομάδων.

             The Soudan mine is home to the CoGeNT experiment (Image: ShakataGaNai/(CC BY-SA 3.0))
            
                      http://www.newscientist.com/data/images/ns/cms/dn20434/dn20434-1_300.jpg

          Χάρτης, ο οποίος παρουσιάζει την κατανομή της σκοτεινής ύλης που δημιούργησε έναν βαρυτικό φακό, όπως παρατηρήθηκε με το τηλεσκόπιο Hubble κατά τη διάρκεια της μελέτης COSMOS. Από το :
Physics4u.



Πηγές:

Second experiment hints at seasonal dark matter signal

 (ΝewScientist)

Υπαινιγμοί και από δεύτερο πείραμα για εποχικό σήμα της σκοτεινής ύλης

 (Physics4u)



Η σχετική ανάρτηση της συναδέλφου Τίνας Νάντσου

(Πειράματα Φυσικής με Απλά Υλικά - Science Experiments for Kids)

 

     ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΥΛΗ-Η ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

 

 Συγγραφέας: ΚΡΑΟΥΣ ΛΟΡΕΝΣ- KRAUSS LAWRENCE 

Εκδοτικός Οίκος: ΤΡΑΥΛΟΣ (2005)

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Π (ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ)

       

          Στην Ευκλείδεια Γεωμετρία, η μαθηματική σταθερά π είναι ένας πραγματικός αριθμός που μπορεί να οριστεί ως ο λόγος του μήκους της περιφέρειας ενός κύκλου προς τη διάμετρό του. Ο αριθμός αυτός χρησιμοποιείται πολύ συχνά στα μαθηματικά, τη φυσική και τη μηχανολογία. Ο συμβολισμός προέρχεται από το αρχικό γράμμα «π» (πι) της λέξης «περιφέρεια», και έχει καθιερωθεί διεθνώς, ενώ στο λατινικό αλφάβητο συμβολίζεται ως Pi, όταν δεν είναι διαθέσιμοι τυπογραφικά ελληνικοί χαρακτήρες. ( Ο Ουαλός μαθηματικός William Jones ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε το σύμβολο «π» στα 1706, ενώ στη μαθηματική βιβλιογραφία καθιερώθηκε από τον διάσημο Ελβετό μαθηματικό Leonhard Euler στα 1737). Το π είναι γνωστό επίσης ως σταθερά του Αρχιμήδη .

                                                               Αρχιμήδης

 http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/25/Gerhard_Thieme_Archimedes.jpg/300px-Gerhard_Thieme_Archimedes.jpg

                                                                  Leonhard Euler

                                   http://schools-wikipedia.org/images/223/22311.jpg
                                                                         

     Το π είναι ένας άρρητος αριθμός. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να εκφραστεί ως ο λόγος δύο ακεραίων αριθμών, πράγμα που αποδείχθηκτο 1761 από τον Johann Heinrich Lambert. Το π είναι επίσης υπερβατικός αριθμός, όπως αποδείχθηκε από τον Γερμανό μαθηματικό Ferdinand von Lindemann το 1882. Υπερβατικός αριθμός σημαίνει ότι δεν υπάρχει πολυωνυμική εξίσωση με ρητούς συντελεστές που να δέχεται σαν ρίζα (λύση) το π. Ένας άλλος διάσημος υπερβατικός είναι το e (Η βάση των λεγόμενων Νεπέριων λογαρίθμων). Σ’ αυτή την ιδιότητα του π (την υπερβατικότητα) οφείλεται και το γεγονός ότι είναι αδύνατος ο τετραγωνισμός του κύκλου, με κανόνα και διαβήτη. (Διότι ένας υπερβατικός αριθμός είναι μη κατασκευάσιμος).

       Ο αριθμός λοιπόν π  είναι άρρητος. Δηλαδή αποτελείται από άπειρα δεκαδικά ψηφία μη επαναλαμβανόμενα. Επομένως είναι αδύνατο, όσο ευφυείς κι΄αν είμαστε και όσο ισχυρούς υπολογιστές και αν αποκτήσουμε, να βρούμε την ακριβή αριθμητική τιμή του π. Αρκεί βέβαια να χρησιμοποιήσει κανείς ένα κομμάτι σχοινί και ένα (στρογγυλό) ποτήρι για να διαπιστώσει ότι η περίμετρος ενός κύκλου είναι (λίγο) μεγαλύτερη από το τριπλάσιο της διαμέτρου του (ή το εξαπλάσιο τηςακτίνας του). Διαθέτοντας ένα καλό χάρακα που να μετράει εύκολα τα χιλιοστά μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι ο ζητούμενος λόγος (της περιμέτρου του κύκλου προς τη διάμετρό του) είναι λίγο μεγαλύτερος από το 3,141. Με κατάλληλες μαθηματικές μεθόδους βρίσκουμε την τιμή 3,141592653...., όπου η προσθήκη κάθε επιπλέον δεκαδικού ψηφίου αυξάνει κατά 10 φορές την ακρίβεια. (Ο Αρχιμήδης ήταν αυτός που καθόρισε την πρώτη επιστημονικά αποδιδεγμένη μέθοδο με την οποία υπολογίζεται ο αριθμός π). Και βέβαια σήμερα που υπάρχουν οι υπολογιστές μπορεί κανείς να βρεί ακόμη και τρισεκατομμύρια ψηφία του π.

                                                           Τα πρώτα 23 ψηφία του π

Ἀεὶ ὁ Θεὸς ὁ μέγας γεωμετρεῖ, τό κύκλου μῆκος
ἵνα ὁρίσῃ διαμέτρῳ, παρήγαγεν ἀριθμὸν ἀπέραντον, καὶ
ὃν, φεῦ, οὐδέποτε ὃλον θνητοὶ θὰ εὕρωσι.

                                                                                      Νικόλαος Χατζιδάκης (1872-1942)

Μπορείτε να κατεβάσετε το δεύτερο μέρος της ιστορίας του π ......................ΕΔΩ

Το πρώτο μέρος βρίσκεται...............................................................................ΕΔΩ1

RICHARD FEYNMAN (Η ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ- VIDEO)

               Το κείμενο είναι από την αναφορά στο Feynman της Ελληνικής έκδοσης της Wikipedia

           Ο Ρίτσαρντ Φίλλιπς Φάινμαν (αγγλ. Richard Feynman, Νέα Υόρκη, 11 Μαΐου 1918 - † Λος Άντζελες, 15 Φεβρουαρίου 1988), ήταν ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς φυσικούς, ο οποίος τιμήθηκε και με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής για την δουλειά του στην Κβαντική Μηχανική, ειδικά για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της Κβαντικής ηλεκτροδυναμικής. Άλλες σημαντικές συνεισφορές του, μεταξύ άλλων, είναι η πρόβλεψη της ύπαρξης των κουάρκς και η εξήγηση της υπερρευστότητας του υγρού ηλίου

           Γεννήθηκε στις 11 Μαΐου του 1918 στο Far Rockaway, ένα προάστιο της Νέας Υόρκης, από γονείς μικρής σχετικά μόρφωσης, και μεγαλωμένος μέσα σε μια περίοδο οικονομικού κραχ, ο Feynman καλλιέργησε από πολύ νωρίς τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα. Σε ηλικία μόλις 13 ετών δούλευε επισκευάζοντας ραδιόφωνα και στα 16 του είχε ήδη ανακαλύψει τον διαφορικό και τον ολοκληρωτικό λογισμό. Στον τελευταίο του χρόνο στο σχολείο κέρδισε και το πρωτάθλημα μαθηματικών της Νέας Υόρκης με μεγάλη διαφορά.
           Παρ’ ότι δεν τον δέχτηκαν στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, φοίτησε στο MIT από όπου και πήρε το πρώτο του πτυχίο στη φυσική και τα μαθηματικά. Τη διδακτορική του διατριβή την έκανε στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον. Λίγο πριν το πέρας των σπουδών του, προτάθηκε να συμμετάσχει στο Σχέδιο Μανχάταν – την προσπάθεια κατασκευής, δηλαδή, της πρώτης ατομικής βόμβας – που διεξαγόταν στο Λος Άλαμος. Εκεί συνεργάστηκε με εξέχοντες φυσικούς της εποχής, όπως ο Oppenheimer, ο Teller και ο Bethe. Μετά το τέλος του πολέμου και την ολοκλήρωση των σπουδών του, δέχτηκε πρόταση να εργαστεί στο Πρίνστον, την οποία όμως απέρριψε καθώς προτίμησε να ακολουθήσει τον Hans Bethe στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ. Ύστερα συνέχισε στο Caltech (California Institute of Technology), όπου και παρέμεινε μέχρι το τέλος της σταδιοδρομίας του.

               http://www.jacksofscience.com/wp-content/uploads/2007/12/feynman-soulclap.jpg


Το 1965 έλαβε το βραβείο Νόμπελ για την εργασία του στη κβαντική ηλεκτροδυναμική. Η κβαντική ηλεκτροδυναμική (QED) είναι μια κβαντική θεωρία που περιγράφει όλα τα φαινόμενα, πλην της βαρύτητας και της ραδιενέργειας. Αφορά τον τρόπο αλληλεπίδρασης της ύλης με το φως και πιο συγκεκριμένα μεταξύ ηλεκτρονίων, ποζιτρονίων και φωτονίων. Σε τεχνικούς όρους, η QED μπορεί να χαρακτηριστεί ως η θεωρία διαταραχών του κβαντικού ηλεκτρομαγνητικού κενού. Μια καθαρά διαισθητική προσέγγιση της QED ήταν η επινόηση απλών διαγραμμάτων, που περιέγραφαν τις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα στοιχειώδη σωματίδια, τα οποία μας διευκολύνουν σημαντικά στην απλοποίηση διάφορων υπολογισμών. Τα διαγράμματα αυτά είναι γνωστά ως “διαγράμματα Feynman”.

                                   http://www.molwick.com/en/matter/r-diagramm-feynman.gif


Ένα άλλο επίτευγμα για το οποίο έγινε γνωστός στη διεθνή κοινότητα της φυσικής ήταν η ανακάλυψη περί της υπερρευστότητας του υγρού ηλίου, όπου το υγρό δεν αντιμετωπίζει καμία αντίσταση λόγω τριβής ενώ ρέει. Με την εφαρμογή της εξίσωσης του Σρέντινγκερ έδειξε ότι η εμφανιζόμενη υπερρευστότητα, σύμφωνα με την κβαντομηχανική συμπεριφορά, παρουσιαζόταν σε μακροσκοπικές κλίμακες.

                       http://physicsforyou.net/Backgrounds&Images/superfluidity%20helium.jpg

Επίσης, συνεργαζόμενος με άλλους πειραματικούς φυσικούς, στο γραμμικό επιταχυντή του Stanford, πάνω στη σκέδαση ηλεκτρονίων υψηλών ενεργειών από πρωτόνια, επινόησε τη θεωρία των παρτονίων, υποθετικών σωματιδίων μέσα στον πυρήνα του ατόμου, που συνέβαλλε στην κατανόηση της σύγχρονης θεωρίας των quark.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/92/Quark_structure_proton.svg/225px-Quark_structure_proton.svg.png


Συμμετείχε ως ο μόνος επιστήμονας στην επιτροπή διερεύνησης του ατυχήματος του Τσάλεντζερ και οι έρευνες του έδωσαν τις πληροφορίες που χρειαζόντουσαν ώστε να δοθεί η απάντηση για τα αίτια της τραγωδίας.

 

   http://i467.photobucket.com/albums/rr36/altreel/Richard%20Feynman/feynmanicedunk.jpg



Παρ’ ότι ο Feynman προερχόταν από εβραϊκή οικογένεια, η θρησκεία ποτέ δεν τον συγκίνησε. Η θρησκεία, όπως έλεγε, βασιζόταν στην πίστη ενώ η επιστήμη στην αμφιβολία και η αμφιβολία ήταν πολύ πιο θελκτική για αυτόν. Όσον αφορά την επιστήμη και ιδιαίτερα την φυσική, την αντιμετώπιζε σαν χόμπι. Μάλιστα, είχε δώσει και έναν πολύ σαφή χαρακτηρισμό: “Η φυσική είναι σαν το σεξ. Σίγουρα υπάρχουν κάποια πρακτικά αποτελέσματα αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο το κάνουμε”. Λάτρης της τέχνης – μια άλλη πτυχή της προσωπικότητας του – ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, παρακολουθώντας μαθήματα για περισσότερο από 8 χρόνια. Επίσης έπαιζε τύμπανα (bongos) παίρνοντας μέρος και σε εκδηλώσεις, ένα ενδιαφέρον που αποκόμισε κατά τις επισκέψεις του στη Βραζιλία, την οποία και λάτρευε. Ο Feynman παντρεύτηκε 3 φορές και από τον τελευταίο γάμο του απέκτησε ένα γιο και υιοθέτησε μια κόρη.

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhUBPYoqT2Y5mUI8D2CU0dTZ1ns8tJXgm57cFNmoove_CPNTp0XO35ziwnIooW1dtQltTMBdmEZzS0mVvgngbKjs3dABnls1VSLFXTQQBbwzK19FXlNFUvP_fgInklBzAGERIpotz2mKL1v/s400/Feynman.jpg


Πέθανε στις 15 Φεβρουαρίου 1988, αφήνοντας, πέραν της επιστημονικής συμβολής του και ένα μεγάλο βιβλιογραφικό κληροδότημα για τους ανά τον κόσμο φίλους της φυσικής και όχι μόνο. Δημοσίευσε 37 εργασίες κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του. Από τα πιο γνωστά επιστημονικά του έργα είναι το “Εύλογες παρεκκλίσεις από την πεπατημένη’’, το “QED: Η παράξενη θεωρία του φωτός και της ύλης’’ και οι «Διαλέξεις Φάινμαν για τη Φυσική» (The Feynman Lectures on Physics), όπου πολλές φορές με εκλαϊκευμένο τρόπο δίνονται προχωρημένες έννοιες της φυσικής. Επίσης, είναι πολύ γνωστός για το αυτοβιογραφικό βιβλίο του με τίτλο «Σίγουρα θα αστειεύεστε κ. Φάινμαν», όπου περιγράφει ιστορίες από την προσωπική και επαγγελματική ζωή του.

 

                                     http://img2.imagesbn.com/images/35640000/35641439.JPG  

                      

         Δείτε ένα video, στο οποίο ο Feynman μιλάει για την αβεβαιότητα της επιστήμης.

Το video έχει μεταφορτωθεί από τη διεύθυνση: http://www.youtube.com/watch?v=94Cfmk4JHBo

ΕΡΝΕΣΤΟ ΣΑΜΠΑΤΟ (ERNESTO SABBATO) : In memoriam

            Σήμερα (30 Απριλίου του 2011) "έφυγε" από τη ζωή ο κορυφαίος Αργεντινός συγγραφέας Ερνέστο Σάμπατο σχεδόν δύο μήνες προτού να  συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής, στο σπίτι του, στο Σάντος Λουγκάρες, στην επαρχία του Μπουένος Άιρες. Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε στον Τύπο η σύζυγός του, Ελβίρα Γκονζάλες Φράγκα.

          Όπως αναφέρεται στη Βικιπαίδεια:
          "Ο Ερνέστο Σάμπατο (24 Ιουνίου 1911 - 30 Απριλίου 2011, ισπανικά: Ernesto Sabato, ήταν Αργεντίνος συγγραφέας ιταλικής καταγωγής.
           Γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1911 στη μικρή πόλη Ρόχας στην Επαρχία του Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή. Σπούδασε στο Universidad Nacional de La Plata, όπου πήρε διδακτορικό στη φυσική. Έπειτα πήγε στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης στο Παρίσι και εργάστηκε στο Ινστιτούτο Κιουρί. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έχασε την πίστη του στην επιστήμη και άρχισε να γράφει.
               Το πρώτο μυθιστόρημα που εξέδωσε είχε τίτλο «El Túnel» («Το Τούνελ») και γράφτηκε το 1948. Πρόκειται για την εξομολόγηση του ζωγράφου Χουάν Πάμπλο Καστέλ, ο οποίος έχει δολοφονήσει τη μοναδική γυναίκα που μπορούσε να τον κατανοήσει. Σε όλο το μυθιστόρημα ο Καστέλ προβληματίζεται για τις πράξεις του και για τις πράξεις των άλλων. Ως αφηγητής, ο Καστέλ περιγράφει με λεπτομέρεια γιατί σκότωσε την ερωμένη του, τη Μαρία Ιριβάρνε. Οι συγγραφείς Αλμπέρ Καμύ και Γκράχαμ Γκριν εξύμνησαν ιδιαίτερα τα μυθιστορήματα του Σάμπατο.
               Ο πρόεδρος της Αργεντινής Ραούλ Αλφονσίν ζήτησε από τον Σάμπατο να προεδρεύσει της Εθνικής Επιτροπής για την Εξαφάνιση Προσώπων, η οποία διερεύνησε την τύχη όσων εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του Βρόμικου Πολέμου τη δεκαετία του 1970. Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας εκδόθηκαν το 1984 υπό τον τίτλο «Nunca Más» («Ποτέ Ξανά»).
Πρόσφατα, στις 26 Ιανουαρίου 2006, ο Ερνέστο Σάμπατο ένωσε τη φωνή του με άλλες διεθνείς προσωπικότητες όπως ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ο Μάριο Μπενεντέτι, ο Πάμπλο Μιλανές και άλλοι, ζητώντας την αυτοκυριαρχία του Πουέρτο Ρίκο και τάχθηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας του νησιού και της μη ένωσής του με τις ΗΠΑ.
Στις 30 Απριλίου 2011 ανακοινώθηκε από την οικογένειά του ο θάνατός του, στο σπίτι του στο Σάντος Λουγκάρες του Μπουένος Άιρες. "

  
          http://www.youtube.com/watch?v=iVGl-NOtYKw&feature=player_embedded#at=14

Η ΥΠΕΡΣΥΜΜΕΤΡΙΑ ΣΤΗΝ ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ (ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ POWERPOINT)

         Τα τελευταία χρόνια οι ιδέες της υπερσυμμετρίας (supersymmetry - SUSY) έχουν εφαρμοσθεί με επιτυχία σε πολλά προβλήματα της μη σχετικιστικής κβαντικής μηχανικής (non-relativistic quantum mechanics). Ειδικότερα βοήθησαν στην κατανόηση της "επιλυσιμότητας" ορισμένων  ειδικών δυναμικών καθώς και στην ανάπτυξη νέων και ισχυρών προσεγγιστικών μεθόδων για την μελέτη δυναμικών που δεν επιλύονται με αναλυτικό τρόπο.  Στην παρουσίαση αυτή αυτή θα δούμε μερικές από τις μεθόδους της ΥΣΚΜ   και θα αναφέρουμε ορισμένες εφαρμογές της. Τα αναλυτικά επιλύσιμα δυναμικά μπορούν να μελετηθούν με τη βοήθεια  λίγων βασικών  αρχών , όπως τα λεγόμενα υπερσυμμετρικά  δυναμικά συνοδείας (supersymmetric partner potentials) , τα δυναμικά αναλλοίωτου σχήματος (shape invariant potentials) και οι μετασχηματισμοί τελεστών. Όλα τα γνωστά επιλύσιμα δυναμικά εμπίπτουν στην κατηγορία των δυναμικών αναλλοίωτου σχήματος.

Μερικά από τα γνωστά δυναμικά που επιλύονται αναλυτικά είναι:

α) το δυναμικό Coulomb 

β) το δυναμικό του αρμονικού ταλαντωτή

γ) τα δυναμικά: Eckart  ,  Morse  ,  Rosen-Morse  ,  Poschl-Teller.

 Ειδικότερα λοιπόν:

             Στην αρχή της παρουσίασης της εργασίας θα δούμε  μια πολύ συνοπτική περιγραφή-επανάληψη της μη σχετικιστικής κβαντομηχανικής σε μία διάσταση (απλός αρμονικός ταλαντωτής με την βοήθεια  των τελεστών ανόδου και καθόδου).  Στη συνέχεια θα δούμε  την έννοια του  υπερδυναμικού  (superpotential) και  τα λεγόμενα δυναμικά  συνοδείας,  που μας εισάγουν στις έννοιες  και τις μεθόδους της υπερσυμμετρικής  κβαντομηχανικής.

             Ακολούθως θα αναφερθούμε   στην έννοια   της  «σπασμένης  ή  –μη--  υπερσυμμετρίας»  (broken or unbroken supersymmetry)  και  στον δείκτη του  Witten  μέσω   του οποίου προσδιορίζουμε αν έχουμε περίπτωση σπασμένης  ή  μη υπερσυμμετρίας. Θα ορίσουμε την  «υπερσυμμετρική Χαμιλτονιανή»  και  τους  τελεστές υπερφορτίου  και  πως εφαρμόζονται  ειδικότερα   στην  περίπτωση  του  αρμονικού  ταλαντωτή.  Θα δούμε τον τρόπο με  τον οποίο «κατασκευάζουμε» μια  «ιεραρχία»  Χαμιλτονιανών, και πως  "αντιμετωπίζουμε"  το πρόβλημα της σκέδασης με τη βοήθεια της  υπερσυμμετρίας.              

          Θα παρουσιάσουμε τα   λεγόμενα  δυναμικά   αναλλοίωτου σχήματος  (shape invariant potentials ,  SIPs),   με  τη βοήθεια  των  οποίων  ανακαλύπτουμε  ή  κατασκευάζουμε νέα επιλύσιμα  δυναμικά. Θα αναφερθούμε  στα δυναμικά αναλλοίωτου σχήματος  μέσω μεταφοράς καθώς και σ΄αυτά μέσω κλίμακας. Στην πρώτη κατηγορία (μεταφορά) ανήκουν όλα τα  «διασημα»  δυναμικά της  μη σχετικιστικής κβαντομηχανικής ενώ  στη δεύτερη κατηγορία (κλίμακα) τα δυναμικά  είναι γνωστά  (τουλάχιστον  μέχρι σήμερα)  με  τη  μορφή σειρών. Θα δούμε την  περίπτωση  της  λεγόμενης   «αυτοομοιότητας» (self similarity)και  το γεγονός ότι αποτελεί μερική περίπτωση  της αναλλοιότητας σχήματος. Θα εξετάσουμε  και άλλες  περιπτώσεις  SIPs , για τα οποία θα δώσουμε τις ιδιοτιμές ενέργειας.  

Για να δείτε (ή/και να "κατεβάσετε") την παρουσίαση, πατήστε...................ΕΔΩ 

                            http://lphe.epfl.ch/pebs/Images/susyparticles_sm.png

  http://cache.boston.com/universal/site_graphics/blogs/bigpicture/lhc_08_01/lhc10.jpg

     ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Supersymmetry in Quantum Mechanics, F. Cooper, A. Khare, U. Sukhatme, World Scientific, 2004.

2. Supersymmetry in Quantum and Classical Mechanics, Bijan Kumar Bagchi, Chapman & Hall/Crc, 2001.

3. Supersymmetry in Particle Physics, Ian Aitchison, Cambridge University Press 2007.

ΑΛΓΕΒΡΑ ΜΕ ΤΟ MATHEMATICA

               Το πρόγραμμα Mathemetica είναι ένα από τα πολλά πακέτα συμβολικής Άλγεβρας που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Σίγουρα συγκαταλέγεται μέσα στα ισχυρότερα "πακέτα". Με αυτό μπορούμε να κάνουμε πράξεις, να βρούμε παραγώγους και ολοκληρώματα, να αναπτύξουμε σε σειρές, να λύσουμε εξισώσεις, να επιλύσουμε διαφορικές είτε συμβολικά είτε αριθμητικά, να κάνουμε γραμμική Άλγεβρα, να σχεδιάσουμε συναρτήσεις κλπ. Ένα τέτοιο πακέτο το Mathematica 4 υπάρχει (από το 1999) στις περισσότερες σχολικές βιβλιοθήκες. Αν λοιπόν κάποιος μπορεί να βρει στη βιβλιοθήκη του σχολείου του το συγκεκριμένο πρόγραμμα, πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να διαθέσει κάποιο χρόνο για να το αξιοποιήσει.
                      Στο σύνδεσμο λοιπόν που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε μια μικρή εισαγωγή στη γενική χρήση του προγράμματος καθώς και στις (βασικές) εντολές που χρειαζόμαστε για να "κάνουμε" Άλγεβρα και Τριγωνομετρία. Επίσης μπορείτε να κατεβάσετε το έγγραφο που αναφέρεται στις γραφικές παραστάσεις συναρτήσεων. Οι εντολές που περιγράφονται (και στα δύο έγγραφα) μπορούν να μεταφερθούν με copy paste σε κάποιο φύλλο του Μαthematica και να εκτελεσθούν.

Μπορείτε να κατεβάσετε το έγγραφο "Άλγεβρα με το Mathematica" .............................ΕΔΩ

Επίσης το έγγραφο "Γραφικές παραστάσεις με το Mathematica"   ..............................ΕΔΩ1

ΔΙΔΑΚΤΙΚΟΓΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑΝΟΗΣΕΙΣ (I). (ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΤΣΕΚΟΥΡΑ)

             Όταν ανάρτησα την ανάλυση για το τύπο του απλού εκκρεμούς, ο εκλεκτός συνάδελφος και καλός φίλος Στέλιος Τσεκούρας, με παρέπεμψε σε μια εργασία του,

με τον τίτλο "Διδακτικογενείς παρανοήσεις (Ι)", όπου εκτός των άλλων εξετάζει και την περίπτωση του απλού εκκρεμούς, θεωρώντας το μάλιστα σαν "ένα τραγικό αποτέλεσμα της μοντέρνας διδασκαλίας, κάτι που αποτελεί την αποθέωση της σύγχυσης". Όταν μελέτησα την εργασία βρήκα πολύ ενδιαφέρον το σκεπτικό με το οποίο κατέληξε στον παραπάνω "αφορισμό" για τη διδασκαλία του απλού εκκρεμούς.

Γράφει λοιπόν στην εισαγωγή του:

          ...ΠΡΟΟΙΜΙΟ: Η επισήμανση του Galileo ότι τα Μαθηματικά αποτελούν την γλώσσα της Φυσικής είναι σήμερα καθολικά αποδεκτή. Όμως ο Καθηγητής                                                     Vladimir Igorevich Arnol’d

επισημαίνει - στο πολύ γνωστό πρόσφατο άρθρο του (The Teaching of Mathematics (1999)) - ότι η σημερινή διδασκαλία των Μαθηματικών στηρίζεται στον εξοβελισμό της Γεωμετρίας και την συνακόλουθη απομάκρυνση από την Φυσική και είναι επομένως ελλιπής.
           Στην παρούσα εργασία (η οποία απευθύνεται αποκλειστικά σε ευαισθητοποιημένους διδάσκοντες) επιχειρώ– ορμώμενος από την ως άνω επισήμανση του Arnol’d – να  εξετάσω πως διαμορφώνεται η διδασκαλία της Δυναμικής στο Επίπεδο στις μέρες μας.....


            Θεωρώ ότι και η απλή ανάγνωση της εργασίας αυτής θα "προβληματίσει" τον αναγνώστη και θα τον κάνει να ξανασκεφτεί τη σχέση της Φυσικής και των μαθηματικών και -ενδεχομένως- και του τρόπου διδασκαλίας τους.

Μπορείτε να διαβάσετε την εργασία..............................................ΕΔΩ
                                                            
                                                                       ή
ακολουθώντας την πορεία:

Tsekouras Stelios Homepage
Teaching Physics Matters.,

Το ανεξάντλητο εύρος της διδασκαλίας.,   

didacdocMis.pdf

 

                                                    (O Vladimir Arnold το 2008)                                                                                      Vladimir Arnold-1.jpg  

                                  Vladimir Igorevich Arnold (1937-2010)

ΧΡΗΣΙΜΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ LINUX ΣΤΑ WINDOWS (XP)

        Τα παρακάτω απευθύνονται σε χρήστες των WINDOWS XP (ή σε έμπειρους και τολμηρούς χρήστες των VISTA και 7)

          Έχω κατεβάσει και εγκαταστήσει στα Windows XP, του netbook, που πήραμε πριν δύο χρόνια ως διδάσκοντες στην Α΄γυμνασίου, το KDE 3.5.4 Release με πολλά και χρήσιμα εκπαιδευτικά και άλλα προγράμματα. Φυσικά στα συγκεκριμένα μηχανήματα που τρέχουν και Linux (σύμφωνα με τις προδιαγραφές τους) μπορεί να βρει κανείς τα προγράμματα αυτά στην διανομή του Linux, που είναι εγκατεστημένη στο μηχάνημά του (ή να τα κατεβάσει εύκολα από κάποιο "αποθετήριο"  και να τα εγκαταστήσει). Εύκολη είναι επίσης και η εγκατάσταση σε κάποιο Desktop ή Laptop με Windows XP.
       
         Όλοι μας έχουμε λίγο ως πολύ ακούσει για το λειτουργικό σύστημα Linux. Πολλοί από μας ίσως και να το χρησιμοποιούμε ήδη, είτε σαν κύριο λειτουργικό είτε σαν δεύτερο λειτουργικό σύστημα στον υπολογιστή μας (dual boot), μαζί με τα Windows.
          Ανατρέχοντας στη Βικιπαίδεια διαβάζουμε: "Η ονομασία Linux, που στα ελληνικά προφέρεται λίνουξ, είναι ένας γενικός όρος αναφοράς σε λειτουργικά συστήματα που βασίζονται στον πυρήνα Linux. Η αρχιτεκτονική του Linux είναι παρόμοια με αυτή του λειτουργικού Unix αλλά έχει αναπτυχθεί εκ του μηδενός και δεν περιλαμβάνει κώδικα από το Unix. Η ανάπτυξη του Linux είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα εθελοντικής συνεργασίας από διαδικτυακές κοινότητες, ενώ όλο το έργο είναι ανοικτού κώδικα και ελεύθερα προσβάσιμο από όλους για αντιγραφή, τροποποίηση ή αναδιανομή χωρίς περιορισμό. Το Linux είναι διαθέσιμο υπό άδειες όπως η GNU General Public License."
( http://el.wikipedia.org/wiki/Linux)
           Στο ίδιο λοιπόν άρθρο της Βικιπαίδειας :
        "  Το Linux μπορεί να εγκατασταθεί και να λειτουργήσει σε μεγάλη ποικιλία υπολογιστικών συστημάτων, από μικρές συσκευές όπως κινητά τηλέφωνα^[1][2] μέχρι μεγάλα υπολογιστικά συστήματα και υπερυπολογιστές.^[3][4] Χρησιμοποιείται κατά κόρον σε διακομιστές, αφού η καταγεγραμμένη χρήση Linux σε διακομιστές για το 2008 ανέρχεται σε 60% του συνόλου της αγοράς.  
             Το Linux κυκλοφορεί σε διανομές Linux, δηλαδή ο πυρήνας σε συνδυασμό με συνοδευτικά προγράμματα, όπως βιβλιοθήκες, εργαλεία συστήματος, παραθυρικό περιβάλλον εργασίας και πολλές άλλες εφαρμογές που απαιτούνται για την εύρυθμη λειτουργία ενός υπολογιστή. . Ανάλογα με την φιλοσοφία που ακολουθεί κάθε διανομή μπορεί να δίνει μεγαλύτερη βάση στη φιλικότητα προς τον χρήστη, στις εφαρμογές πολυμέσων, την ευκολία παραμετροποίησης κ.α.
            Δημιουργός του πυρήνα Linux είναι ο Linus Torvalds, από το όνομα του οποίου προήλθε και η ονομασία Linux. O Torvalds άρχισε να αναπτύσσει έναν πυρήνα το 1991 εμπνευσμένος από το λειτουργικό MINIX και χρησιμοποιώντας πολλά προγράμματα και βιβλιοθήκες από το GNU του Richard Stallman. Πάνω στον αρχικό πυρήνα του Torvalds έχουν εργαστεί χιλιάδες χρήστες αλλά και εταιρείες. Λόγω των στενότατων σχέσεων μεταξύ Linux και GNU, πολλές φορές το σύστημα αυτό αναφέρεται ώς GNU/Linux, ονομασία που είναι πιο ακριβής και την προτιμά και το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού"
( http://el.wikipedia.org/wiki/Linux).
           Το Linux (σε αντίθεση με τα Windows), έρχεται με μια σειρά από περιβάλλοντα εργασίας (Desktop Environments), όπως πχ. τα δημοφιλή: GNOME,  KDE και το Xfce.
           Αυτό που ίσως δεν γνωρίζουμε πολλοί είναι το ότι μπορούμε να "τρέξουμε" κάποια προγράμματα του Linux και ειδικότερα του KDE, μέσα από τα Windows (τουλάχιστον στα XP, που τα έχω δοκιμάσει, για τα Vista η εγατάσταση γίνεται σαν διαχειριστής, αλλά παρουσιάζει -όσες φορές επεχείρησα σε διάφορα μηχανήματα- κάποιες δυσκολίες άρα δεν προτείνεται στον "αρχάριο"χρήστη και για τα 7Windows 7 δεν γνωρίζω. Συνεπώς η εγκατάσταση προτείνεται ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ WINDOWS XP, στα οποία γίνεται με ευκολία). Για το σκοπό αυτό χρειαζόμαστε το "πακέτο" KDE for Windows. Πριν πούμε πως γίνεται η μεταφόρτωση και η εγκατάσταση, ας δούμε μερικά από τα (χρήσιμα και δωρεάν) προγράμματα που περιέχει.

ΚAlgebra = Graphic calculator

KmPlot = Σχεδιαστής (plotter) μαθηματικών συναρτήσεων

Κig = Διαδραστικό πρόγραμμα γεωμετρίας.

KGeography= Πρόγραμμα Γεωγραφίας

KTurtle = Προγραμματιστικό περιβάλλον

Kalzium = Περιοδικός πίνακας των στοιχείων

KStars = Πλανητάριο

Gwenview = Image viewer

KolourPaint = Πρόγραμμα ζωγραφικής

Ocular = Document viewer

DigiKam = Πρόγραμμα διαχείρισης φωτογραφιών

Konqueror = Web browser

Amarok = Audio player

Juk = Music Player

VLC = Media player (Παίζει τα πάντα).

Dolphin = Διαχειριστής αρχείων

Kate = "Προχωρημένος" κειμενογράφος

KGpg = Εργαλείο κρυπτογράφησης,

                                                               και πολλά άλλα, που σου λύνουν τα χέρια!

Τώρα για την εγκατάσταση:

   Μεταφερόμαστε αρχικά στη διεύθυνση:

http://windows.kde.org/download.php

και κάνουμε "κλικ" στο πράσινο "βελάκι" για να ξεκινήσει το "κατέβασμα" (Download).


           Στο παράθυρο που ανοίγει (με το αρχείο Kde win-installer-gui-latest.exe) επιλέγουμε "αποθήκευση αρχείου"

          Μεταφερόμαστε στο  φάκελο που έχει αποθηκευτεί το αρχείο και με διπλό κλικ ξεκινάμε την διαδικασία εγκατάστασης (Αγνοούμε το μήνυμα: "Δεν ήταν δυνατή η επαλήθευση του εκδότη"....κλπ) και πατάμε "εκτέλεση".

        Στο παράθυρο του installer που εμφανίζεται (δεν αλλάζουμε την προεπιλεγμένη επιλογή, -install from Internet - ιδίως αν είμαστε αρχάριοι ) και πατάμε:  next

      Επιλέγουμε το που θα εγκατασταθεί το πρόγραμμα (καλύτερα να αφήσουμε την προεπιλεγμένη τοποθεσία).

      Στο παράθυρο Install Mode , που εμφανίζεται, δεν "πειράζουμε" τίποτα και πατάμε:  next

      Στο παράθυρο Local storage settings , που εμφανίζεται,  πατάμε:  next

      Στο παράθυρο Internet settings , που εμφανίζεται,  πατάμε:  next

      Στο παράθυρο Download server settings , που εμφανίζεται,  επιλέγουμε:  Southern Europe, Greece (ftp://ftp.ntua.gr) (server του πολυτεχνείου) και στη συνέχεια πατάμε:  next

      Στο παράθυρο  Release selection,  που εμφανίζεται  πατάμε:  next  (Αν τυχόν δίνει πολλές επιλογές διαλέγουμε την έκδοση Stable = σταθερή)

      Στο παράθυρο Package selection , που εμφανίζεται,  επιλέγουμε select all (όλα είναι αξιόλογα) και κατόπιν στο Language selection επιλέγουμε (κλικ) τα Ελληνικά (-el) και ακολούθως  πατάμε:  next
(οπότε αρχίζει το κατέβασμα, και η δική μας αναμονή...)

      Μόλις τελειώσει η εγκατάσταση πατάμε: finish

      Τελικά, ακολουθώντας τη σειρά (αριστερά κλικ): Έναρξη, Προγράμματα, KDE (4.5.4) Release
επιλέγουμε το συγκεκριμένο πρόγραμμα που θέλουμε να "τρέξουμε" (με την προϋπόθεση ότι όλα πήγαν καλά)!

     Καλή επιτυχία και καλή διασκέδαση και εργασία, με τη δύναμη του Linux, στο γνώριμο (στους περισσότερους) περιβάλλον των Windows (XP)!

     

           http://a.images.blip.tv/Jospoortvliet-KDE43DesktopWorkspaceDemo548.png

Για περισσότερες πληροφορίες:

http://techbase.kde.org/Projects/KDE_on_Windows/Installation

ΝΕΟ ΣΩΜΑΤΙΔΙΟ Ή ΝΕΑ ΔΥΝΑΜΗ;

          Τι είναι τελικά αυτό που " βρέθηκε " (;) στον επιταχυντή Tevatron στο Fermilab, σωματίδιο ή κάποια νέα μορφή δύναμης, πέρα από τις 4 γνωστές δυνάμεις (ηλεκτρομαγνητική, βαρυτική, ασθενή πυρηνική και ισχυρή πυρηνική δύναμη); Ή μήπως πρόκειται για "στατιστικό σφάλμα"; Γιατί αν αποκλεισθεί η περίπτωση του σφάλματος, τότε η "ανωμαλία" που παρατηρήθηκε στον (υπό συνταξιοδότηση) επιταχυντή ίσως αποτελεί τη σπουδαιότερη ανακάλυψη στη Φυσική Υψηλών Ενεργειών για τα πενήντα τελευταία χρόνια!

http://ed.fnal.gov/samplers/hsphys/activities/student/graphics/main_ring_tunnel.gif

                          http://www.quantumdiaries.org/wp-content/uploads/2010/03/tevatron.jpg

                       http://www.fnal.gov/pub/inquiring/matter/madeof/standardmodel.jpg

                  http://cms.web.cern.ch/cms/Resources/Website/Physics/SUSY/Susy_1.4.jpg

Για περισσότερα:

Νέο σωματίδιο ή νέα δύναμη της φύσης;
  
Δέος και σκεπτικισμός από τις παρατηρήσεις στο Fermilab

At Particle Lab, a Tantalizing Glimpse Has Physicists Holding Their Breaths

Invariant Mass Distribution of Jet Pairs Produced in Association with a W boson in ppbar Collisions at sqrt(s) = 1.96 TeV

Has the Tevatron Discovered New Physics?

Particle Discovery Has Physicists Abuzz

 

Επίσης δείτε την πολύ ωραία ανάρτηση για το θέμα στο blog:

Σελίδες Φυσικής

στη διεύθυνση:

Τι βρήκε το Fermilab; Νέο σωματίδιο ή μια νέα δύναμη;

ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΔΙΑΣΤΕΛΟΜΕΝΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

      O Alexander Alexandrovich Friedman or Friedmann ήταν σπουδαίος Ρώσος  μαθηματικός και κοσμολόγος.  Στα 1922 ανακάλυψε τη λύση του "διαστελλόμενου σύμπαντος" των εξισώσεων πεδίου της Γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Einstein.

     

Σήμερα η κλασσική λύση των εξισώσεων πεδίου του Einstein, η οποία περιγράφει ένα ομογενές και ισότροπο σύμπαν ονομάζεται: "Friedmann-Lemaître-Robertson-Walker metric", προς τιμήν των Friedmann, Lemaitre, Robertson και Walker που εργάσθηκαν σ΄αυτό το πεδίο στις δεκαετίες του 20 και του 30.

   
Για να μελετήσουμε τη διαστολή του Σύμπαντος, με τη βοήθεια του νόμου του Newton, (χρησιμοποιώντας παράλληλα μόνο φυσική και μαθηματικά Λυκείου), θα χρειασθούμε:

1. Το νόμο της παγκόσμιας έλξης του NEWTON:
 

 

2. Την υπόθεση ότι το Σύμπαν προσεγγίζεται σαν ένα Νευτώνειο σύστημα, με την τροχιά των σωματιδίων να δίνεται από κάποια σχέση της μορφής:

                                  x(t) = x(t0).R(t)/R(t0)

με τα R(t0) και x(t0) να θεωρούνται σταθερές.

Μπορείτε να κατεβάσετε την εργασία ............................................................ΕΔΩ